Kołobrzeg to jedno z największych uzdrowisk nad Bałtykiem i zarazem jedno z najstarszych miejscowości w Polsce. Zapraszam do zapoznania się z 9 miejscami i ciekawostkami o tej miejscowości, gdyż właśnie z tylu liter składa się jej nazwa.
K – Katedra
Katedra Kołobrzeska to symbol Starego Miasta. Jej monumentalność świadczy o dawnym znaczeniu i bogactwie miasta. Warto dodać, że Kołobrzeg to jedna z najstarszych diecezji katolickich w Polsce, która powołana została w 1000 r. na Zjeździe Gnieźnieńskim. Budowę obecnej świątyni rozpoczęto w XIV w., a ukończono dopiero po 200 latach. Niestabilne grunty powodowały często zapadanie się murów, co doprowadzało do licznych zmian projektowych. Stąd też zapadła decyzja o połączeniu dwóch wież, tworząc charakterystyczną monumentalną elewację. Wewnątrz do dziś można zauważyć, że prawe kolumny nawy głównej są odchylone od pionu o 60 cm. Katedra prawie doszczętnie została zniszczona w czasie II wojny światowej. Po odbudowie do lat 70. XX w. w nawie głównej znajdowała się ekspozycja Muzeum Oręża Polskiego.
Mimo potężnych zniszczeń wewnątrz zachował się szereg cennego wyposażenia. Najstarszym zabytkiem jest kandelabr z 1327 r. (jedyny w Polsce i jeden z pięciu gotyckich świeczników na świecie). Warto zwrócić uwagę też na: 4 gotyckie ołtarze (niegdyś było ich 22); stalle kanoników z XIV w. (najstarsze w Polsce); stalle radców miejskich; gotycką chrzcielnicę; żyrandole tzw. korony „Korona Schlieffenów” z 1523 r. i „Korona Holkenów” z 1420 r.
Pod ścianą znajdują się liczne płyty nagrobne, jedna z nich należy do Benedicta Adebara – niechcący zabił przyjaciela i mimo ułaskawienia sam poddał się karze śmierci.
O – Oko, Morskie Oko
Na plaży, na wschód od mola można dojrzeć opuszczony budynek kąpieliska. Drewniana konstrukcja powstała w 1903 r. Było to pierwsze kąpielisko przeznaczone dla całych rodzin. Istniało tu 185 kabin i budynek restauracji. Po wojnie przebieralnie zostały przebudowane na pokoje gościnne, a całość zyskała nazwę Morskie Oko. W latach 90. XX w. rozebrano centralną część z restauracją ze względu na zły stan techniczny. Obecnie obiekt czeka na remont, aby znów mógł przyjmować gości.
Ł – Łabędzie
Na każdym kroku w Kołobrzegu możemy natknąć się na architektoniczne ciekawostki i sztukę uliczną. Warto zwrócić uwagę na parę łabędzi przy molo, mozaikę na elewacji Sanatorium Mewa V, krasnoludki na elewacji Poczty Polskiej, Pomnik Zaślubin Polski z morzem, pomnik turystki przy Rynku Starym, dawny pręgierz w ścianie ratusza z wizerunkiem buntownika Jakuba Adebara, wielkie krzesła z instrumentami przy Centrum Kultury, czy w końcu na… (patrz kolejna literka).
O – Ornitologia
Od 2019 r. w Kołobrzegu spotkać można w różnych miejscach niewielkie pomniki mew, na wzór wrocławskich krasnoludków. Mewy w mieście zyskały nazwę Marianów, i tak spacerując po uzdrowisku możemy spotkać Mariana plażowicza, Mariana rowerzystę, Mariana luzaka i wiele innych. Chodzenie i szukanie kolejnych mew może być ciekawym sposobem na zwiedzanie Kołobrzegu, zwłaszcza dla dzieci.
B – Bagno Solne
Od wschodu Kołobrzeg graniczy z użytkiem ekologicznym Ekopark Wschodni. Na obszarze ponad 385 ha ochronie podlegają bagna solne, które są ostoją chronionych gatunków ptaków. Występuje tu także wiele cenionych roślin, którym nie przeszkadza spore stężenie soli w wodach gruntowych. Warto dodać, że sól w bagnie nie pochodzi z morza, lecz licznie występujących podziemnych soczewek wodnych. Między plażą, a Ekoparkiem znajduje się ścieżka spacerowo-rowerowa z wieloma punktami widokowymi.
R – Reduta
Pierwsze zabudowania twierdzy powstały w XVII w. na bazie istniejących średniowiecznych obwarowań miejskich. Następnie szwedzi, którzy zdobyli miasto w 1630 r. kontynuowali rozbudowę twierdzy stawiając nowe wały i bastiony ziemne. Największa rozbudowa twierdzy nastąpiła za czasów panowania księcia Fryderyka Wilhelma I, który postanowił bronić jedynego portu morskiego w Brandenburgii. Do XVIII w. powstał szereg obiektów obronnych, rozebrano wtedy też dawne mury miejskie i zbudowano system wodny, który pozwalał zalać łąki i pola wodami rzeki Parsęty. W XIX w. kiedy postawiono na rozwój uzdrowiska większość zabudowań obronnych i wałów rozebrano, pozostałe elementy przystosowano do funkcji uzdrowiskowych i turystycznych. Pozostałości twierdzy przydały się wojskom niemieckim podczas obrony Kołobrzegu w czasie II wojny światowej. Dziś fragmenty twierdzy możemy podziwiać przy Latarni Morskiej, w porcie jachtowym (Reduta Morast i Reduta Solna), w parku Dąbrowskiego (Luneta Lębork), przy ul. Fredry (Kamienny Szaniec i Fort Wilczy).
Z – Złoto Kołobrzeskie
Zanim Kołobrzeg stał się miastem uzdrowiskowym, to można by rzec, że był miastem przemysłowym, gdyż przez setki lat głównym cechem miasta było warzelnictwo soli. W dolinie Parsęty znajdowały się liczne źródełka, które posiadają aż 6 procentową zawartość soli. Wodę tę wlewano do tzw. checz, pod którymi rozpalano ogien, woda wyparowywała, a na dnie wielkich mis zostawała sól. Warzelnictwo soli w Kołobrzegu uprawiane było od VII do XX w. Na Wyspie Solnej znajduje się dziś jedyne ogólnodostępne źródło tej wyjątkowej wody. Ponoć solanka ta idealnie nadaje się do kiszenia ogórków, tutejsze gospodynie stosują ją od lat. Obok źródła, na tyłach Karczmy Solnej można zobaczyć dawne zabytkowe szopy warzelnicze. Dziś wiele uzdrowisk prowadzi swoje zabiegi na bazie tutejszych solanek.
E – Elegancja
Jak przystało na uzdrowisko nadmorskie, w mieście nie mogło zabraknąć eleganckich lokali, kąpielisk i domów zdrojowych. Niegdyś w samym centrum uzdrowiska stał Zamek Plażowy (Strandschloss), był to okazały gmach z salą widowiskową na 1000 osób. Obecnie w tym miejscu stoi Sanatorium Bałtyk. W XIX w. w parku zdrojowym działała nawet tężnia licząca 2 km długości. Po dawnym przepychu uzdrowiska zachował się chociażby tzw. bindaż grabowy, czyli tunel roślinny znajdujący się w Parku Zdrojowym. Niestety do dziś zachowała się nieliczna liczba budynków uzdrowiskowych zabytkowych. Do tych przedwojennych zalicza się sanatorium Jantar, Mewa I, III i IV oraz secesyjna Willa Fortuna.
Historyczne zdjęcia Zamku Plażowego na stronie fotopolska.eu
G – Główna atrakcja miasta
Niewątpliwym symbolem Kołobrzegu jest latarnia morska. Ta obecna powstała w 1945 r., zaraz po wyzwoleniu miasta. Wcześniejszą wysadziły w powietrze wojska niemieckie, gdyż stanowiła doskonały punkt odniesienia dla wrogiego ostrzału. W ogóle pierwszy sygnał świetlny działał już w 1666 r. i znajdował się na wieżyczce budynku portu morskiego. Obecna latarnia została zbudowana w centralnym miejscu dawnych zabudowań fortu, jej monumentalna architektura wkomponowana w ceglane zabudowania forteczne jest także pomnikiem-symbolem zwycięstwa Polski nad wojskami niemieckimi. Latarnia ma 26 m. wysokości i udostępniona jest do zwiedzania. Wchodząc po schodach możemy przyjrzeć się dawnym szkicom i zdjęciom poprzednich stojących przy ujściu Parsęty latarni morskich.
