Przedstawiam wam relacje z tygodniowej wyprawy rowerowej po wyspie Gotlandia, którą odbyłem z Kasią latem 2015 r. Pierwsza część napisana prosto z wyjazdu po trzech dniach wrażeń.
Od trzech dni jeździmy sobie już po Gotlandii, największej wyspie na Bałtyku. Mimo, że to jeszcze nie połowa kilometrów, mamy już pierwsze spostrzeżenia.
Małopolska nad Bałtykiem
Jest tu jakoś tak podobnie do polskiego podgórza. Są lasy świerkowe, są jarzębiny, są kwieciste pola, są także owce, o tak dużo owiec tu mają. Czyli trochę jak na Podhalu. Mają tu też sporo skał o różnych formacjach, tak zwane raukary, czyli podobnie tu jest jak na Jurze. Tylko jedno się nie zgadza – dookoła jest morze, ale to w końcu nasz Bałtyk. Czyli po co się męczyć taki kawał drogi jak wszystko jest pod domem? No w Polsce nie mam tej szwedzkości. Rozbijanie namiotu gdzie się chce (oprócz niektórych rezerwatów) bo ustawa o bliskosci z naturą to gwarantuje, recykling (za każdą butelkę płacimy dodatkowo 1 lub 2 korony, ale za to potem zanosimy je do maszyny, która je zgniata dając w zamian paragon z ceną, o którą niższy jest potem rachunek w sklepie), uprzejmość na drogach (nikt tu nie trąbi, nie wyprzedza na chama), angielski (100% napotkanych Szwedów go zna), toalety (są prawie wszędzie, na każdym parkingu, o czystym standardzie). No ale dosyć tego, polskość też ma swoje uroki.
Relacja z pierwszych dni
Zaczęliśmy w czwartek w Visby od wypożyczenia rowerów, dają radę, ale tęsknimy za swoimi. Od razu pojechaliśmy na północ w stronę wyspy Faro, na której spędziliśmy drugą noc. Dziś od połowy dnia pada dla tego zdecydowaliśmy się na nocleg na campingu. Jest sucho, ciepły prysznic, można ładować baterie i siedzieć w necie.
Po drodze co chwilę da się coś zwiedzić, czy to te formacje skalne, czy urocze wioski rybackie. Mnie urzekły stare bacówki kryte strzechą i wiatraki. Sama architektura Szwecji jest piękna, te charakterystyczne bordowe, drewniane domy z białymi okiennicami, budzą zachwyt. Jeździmy z Katarzyną i tylko wzdychamy – patrz a jaki ten piękny.
Ponieważ ceny wysokie to sobie z Katarzyną klopsiki sami w warunkach biwakowych robimy.
A i znalazłem już interes życia, będę zbierał w Polsce kurki i tu je sprzedawał – w sklepie stoją po 220 zł za kilogram!!!
Przed nami jeszcze 4 dni, ciekaw jestem czym jeszcze nas zaskoczy Gotlandia.
Zapraszam na filmową relację z wyprawy po Gotlandii.
Oficjalna strona o Gotlandii oraz na dwa kolejne wpisy Gotlandia – byle jak w Ameryce (relacja z kolejnych dni); Gotlandia – byle największa wyspa na Bałtyku (podsumowanie i wiele rad dotyczących pobytu na wyspie).
